27 Şubat 2014 Perşembe

Wergerr û Kafka

Wergerr û wergêrî mîna mazoşîzmê ye. Meriv pê re çiqas bi zikêşê keve jî, êş û gêjî têkevine serê meriv jî, wergerandina peyvan, qelibandina wan a bi zimanekî din zewqeka mezin dide meriv. Nihêrîna li tiştan, li qewimînan, li dinê ya bi çavekî din, ango bi zimanekî din, tim û tim kifşên nû dide meriv. Jixwe kifş tucaran hêsan nabin. Bi destpêkirina wergerandina romana Franz Kafka ya "Kele"yê[Das Schloß] re ez bi vê mazoşîzmê re dîsa rû bi rû bûm.

Franz Kafka nivîskarekî bêhempayê ku xisûsiyet û taybetiya roman û hîkayeyên xwe di lîteratûra dinê de cih û payeya xwe girtiye ye. Di 2010'a de kurteçîroka wî, "Veguherîn", bi wergerra min ji Weşanên Lîs'ê derketibû. "Gregor Samsa" yê ku di bin zext û zora derdora wî ya ku êdî nikare tehemûlê bike, sibeyeke wek kêzikekî ji xewê radibe. Lê zext û zor helbet bi veguherînê re venaguherine kêf û şadiyê. Ew tim û tim berdewam e û
naqede..






"Li Koloniya Cezayê", min ji saleke zêdetir e radestî Lîsê kiriye, lê ew hîn jî li bendiya çapbûnê ye. Efsarekî şkencehezî ku bo hêsankirina şkenceya li ser bedena mirov makîneya xisûsî çêkirî, ew şahesera xwe bi me dide nasîn.
"Çeqel û Ereb", "Hunermendê Birçîmanê" kurteçîrokên din ên serekeyên Kafka'yên ji wê kîtabê ne.




Çend rojan berê, min sererastkirina Dehwe(Der Prozess) ya Kafka qedand. K. yê ku sibêyeke ji nişkê ve tê girtin, heta paşiyê jî nizane, ka ew çima hatiye girtin û ka çi sûc û tawan li wî tên kirin.



Ez hêvîdar im em wan herduyan jî di demeka nêzik de çap bikin.

Min duh jî dest bi wergerandina "Kele" [Das Schloß]'a Kafka kir. De Xwedê bide ya bi xêr.







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder