6 Şubat 2017 Pazartesi

Mîrname, Mijabad a Jan Dost

Min kîtabên Jan Dost li dû ku ez fikrên wî liser Facebook û Twitterê bixwînim xwendin. Eger min kîtabên wî siftê bixwendina û paşê rastî fikrên wî yên ku bi hişkî û tûjî tên bi lêv kirin bihatime, belku ez ê jê aciz bûma, min ê sond bixwara ku ez êdî carekî din destê xwe neavêjim kîtabên wî. Ango ew bilêvkirina fikran a bi tûndtûjî ê ew berhemên bêhempa li pêş çavên min erzan bikarana. Jixwe min li gelek deran dît û xwend ku tiştên bi vê mehneyê hatin gotin, tên gotin. Lê, bo min, wer nebû. Bi xwendina kîtabên wî ya li dû dîtina tûndtûjiya fikrên wî re, tehlî û tûndtûjiya li fikrên wî, li cem min hinekî siviktir û kêmtir bû. Ez dikarim bêjim bona xatirê kîtabeka wek "Mîrname", meriv dikare hemû tundtûjiya û tehliya di bilêvkirina fikrên wî de xweş bibîne. Meriv dikare bona xatirê şibandin, mecaz û biwêjên ku di Mîrname û Mijabadê de bi hostetî û bi huner li hev hatine anîn, huner û berhema wî û şexsiyeta wî daîne du kefên cidayên teraziyê... bi hesabê min kefa huner û berhemên wî ê girantir bê, lê meriv dikare qet mîzan û teraziyeka wiha jî daneîne û huner û berhemên wî daîne dera han, tûndtijiya di fikrên wî de jî daîne dera han..


Gava zarr li dor meriv bin kîtab bi xwendinê re tên vî halî


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder